म अर्थात हामी

- दिव्य गिरी


अर्थात
हामी
यतिबेला तपाईं सामु
यौटा निवेदन सहित उपस्थित छौं
सरकार!

अर्थात
हामी
तपाईंजस्तै यो देशका नागरिक
तपाईंकोजस्तो यो हाम्रो पनि जन्मभूमि
तपाईंलाई जस्तै प्यारो छ
स्वाधिनता
स्वतन्त्रता
र, सार्वभौमिकता
अनि सबभन्दा ठूलो कुरा

अर्थात
हामी
सबैलाई ज्यान प्यारो छ
तर यतिबेला
तपाईं शासकभन्दा बढी शोसक बन्नु भयो
तपाईं रक्षकभन्दा बढी भक्षक हुनु भयो
नाहकमा

अर्थात
हामी
अपहरित छौं
कुटिएका छौं
मारिएका छौं
न न्याय छ
न त कानुन छ
जताततै दण्डहीनता छ
अराजकता
अव्यवस्था
र अन्यौल मात्र छ हाम्रो वरिपरि।
हूलतन्त्र छ जहीं पनि
भीडतन्त्र छ कहीं पनि
र मनपरितन्त्र छ
त्यसैले बिन्ति छ
सरकार!
हाम्रो रक्षा गरिदिनुस्
ह्ाम्रो सुरक्षा गरिदिनुस्
हाम्रो याचना सुनिसकेपछि
सरकारले भन्यो–
नागरिक!
तिमीले भनेका सबै कुरा सत्य हुन्
तिमीले मागेका सबै कुरा जायज हुन्
तर यति हुँदाहुँदै पनि
म आँखा भएर पनि अन्धो छु
म कान भएर पनि बहिरो छु
म होस भएर पनि बेहोसी छु
किनकि

शक्ति हु,
सत्ता हुँ
र सरकार हुँ
मेरो ध्यान मेरो सत्ता टिकाउनमै व्यस्त हुन्छ
मेरो ख्याल मेरो कुर्सी बचाउनमै व्यस्त हुन्छ
यस्ता सानातिना गुनासो सुन्ने मलाई फुर्सद कहाँ?
यस्ता सानातिना घटना हेर्ने मलाई चासो कहाँ?

प्रकाशित मिति : प्रकाशन मिति : बिहीबार, 9 माघ, 2065

लेखकका अन्य रचनाहरु