ओछ्यानको खोजी

- विमल लामिछाने

आकाशिएको महँगीले
सीमा नाघेको बेला
सानो कदकी मेरी संगीनी
लोलाउँदै गरेकी छोरी काखमा च्यापेर
सजिलो ओछ्यान मागीरहिछन् ।
मैले जान्दादेखि, उनी र म हामी हुँदासम्म
र आजपनि म ओछ्यान त ओछ्यान लगाइरहेछु
तर उनले मागेजस्तो र खोजेजस्तो ओछ्यान लाउनै सकिन ।

ओछ्यान त मैले धेरै पटक लगाएँ
कतै मेची भित्रिएर लगाएँ
कतै कोशी तरेर लगाएँ
कहिले पूर्व सिरानी फर्काएर लगाएँ
कहिले पश्चिम सिरानी पर्काएर लगाएँ
उत्तर र दक्षिण त कति फर्काएँ कति
तर उनले मागेजस्तो सजिलो ओछ्यान लाउनै सकिनँ ।

ओछ्यान त म ओछ्यान लगाइरहेछु
ढसना र तन्दा मिलाइरहेछु
झिँगा र भुसुनाले नदेखोस् भनेर
सँधै झुल टाँगीरहेछु
उनको इच्छा पूरा गर्न
उनले भनेजस्तै ओछ्यान खोजीरहेछु
तर सजिलो ओछ्यान लाउनै सकिन ।
आजपनि अनिदो आँखामा
मिठो सपना देख्ने अभिलाशा बोकेर
मेरी संगीनीले रोजेजस्तो र खोजेजस्तो
स्थायी र सजिलो ओछ्यान खोजीरहेछु ।।

प्रकाशित मिति : प्रकाशन मिति : सोमबार, 29 मङ्गसीर, 2077

लेखकका अन्य रचनाहरु