बरु बस्छु जागाराम

- सन्ताेष लुइटेल किंसुका

आज त म पनि सुताैँ कि ?
आँखा लगाउँछु ओछ्यानतिर,
खै किनकिन साहसै पुग्दैन,
ओछ्यानयात्राका लागि किन हाे कुन्नि पाइलै चल्दैनन् ।

साेच्छु,
रात यति छोटो छ,
सुताैँ त सपनाकाे बाढी,
यो छोऽऽटो रातमा के सपना देख्न सकिन्छ र ?
फेरि देख्नु पनि के छ र ?
पाइला प्रतिपाइलामा चिहान बनाउन
सुते त निदाइएला, निदाए अर्काे सपनाकाे जन्म

विपनासँगै मलामी,
भाे …..
बरु बस्छु आज पनि जागाराम

००
भोलि त आखिर उठ्नु नै छ फेरि
नित्यकर्म जेसुकै रहोस् ।
बाध्यताका बन्धनले बाँधिएर
दासबजारमा हाजिर हुनु छ
धेरै रम्रिएर,
मेरुदण्ड नै भाँचेर भए पनि
नम्रिएर
इच्छाहरूलाई खाडलकाे सिन्कीगुन्द्रुकझैँ
अतृप्त मनकाे गहिरो खाडलमा सझाउँदै
मालिककाे दुईदाना मकै र
एकडल्लाे जुठो भातमा असीम प्रेमकाे पहाड देख्ने दसैँखसीझैँ
रमाउनु छ
यस्ता विवशताका बिच के सुत्नु र सपना देख्नु ?
भाे ….
बरु बस्छु आज पनि जागाराम

प्रकाशित मिति : प्रकाशन मिति : सोमबार, 26 जेठ, 2077

लेखकका अन्य रचनाहरु