बिग ब्याङ

- विजय देवकोटा

वाह कल्पना !
कहाँ होला आकाश टुङ्गिने भित्तो ?
कति होलान्‌ यस्तै गोल-भुगोलका डल्लाहरू ?
तीनचुलीले कतिवटा बिहानी घामको झुल्कोमा नुहाउला ?
'बिग ब्याङ'को डरले बसाईं सरिरहँदा
कतिवटा गोला बिगार्लान्‌ मान्छेहरूले ?
...
अर्को 'बिग ब्याङ' :
आफूले टेकेको जमिनमा मात्रै भुइँचालो जानेछ
कहिल्यै नखसेको आकास
आफूतिर मात्र खस्नेछ
त्यो दिन मुटुको पम्पु एकाएक थाक्नेछ
फोक्सोले हावा छान्नेछैन
तातो रगत बग्नुपर्ने नशामा निलो शून्यता जम्नेछ‍‍‍‍
चिता र खाडलमा बिलाउने कायाको त के हिसाब र ?
...
अस्थायी आँशु, अस्थायी आर्तनाद, अस्थायी सुस्केरा
कोटा पुरा भएपछि ट्याक्क रोकिइनेछन्‌
अघि मुटुको पम्पु रोकिइए झैं
अरू-अरूहरूका लागि पनि त साँचेर राख्नुछ
किनकी
मरेपछिलाई पनि त अर्म-पर्म लगाउनुछ हामीलाई
मरेपछिलाई समेत पर्म लगाउनु पनि
एक 'बिग ब्याङ' नै हो नि!
...
यो भोग्नका लागि पनि त बाँच्नुछ हामीले
पीडा या खुशी त बाँचेरै पो महशुश होला
चट्टानको चेपका जिवाष्महरूलाई दु:ख न सुख !
हुन्डरीको बीचमा फसेका हामीलाई पो दु:ख-सुख !
वाह कमिले गोलोको 'बिग ब्याङ"!
...
नाप्नै नसकिने घनत्व
असीमित उर्जा
लौकिक विकिरण
परलौकिक कल्पना
एक 'बिग ब्याङ'
अनि...त्यसपछि ?
अब आस्तिक र नास्तिकहरू नै लडिरहुन्‌
कतै 'बिग ब्याङ' पो भैहाल्छ कि !
...
आउनुस्‌ कल्पनाको 'बिग ब्याङ' नापौं
निकै टल्किरहेको आकाशको त्यो तारा
जिबाकै आत्मा हुनुपर्छ
ती वनदेवी पूजा नगरे
घाँसदाउरा बिषालु बन्नेछ
भञ्ज्याङमा विश्वासले ढुङ्गा र पाती नचढाए
बाटोमै अपशकुन पर्नेछ
अतिविकासको कोरोनाले खेदेपछि
आदिविश्वासमा फर्कनु पनि
एक भयानक 'बिग ब्याङ' नै हो नि !

प्रकाशित मिति : प्रकाशन मिति : मगलबार, 18 चैत्र, 2076

लेखकका अन्य रचनाहरु