रुन्चे रुमाल

- जे एन दाहाल

एउटा बन्द कोठामा

उस्तै आँखा, नाक र कान भएको

सेतो रुन्चे रुमाल

झुण्डी रहेछ भित्तामा

विचल्लीत भएर एक्लै

खै, कुन इतिहासको खण्ड देखी !

आज

म त्यसैको अनुहार पढिरहेछु

एउटा नमिठो व्यगंक कस्तै

लेखिएको छ अनुहारमा

“रुन्चे रुमाल”

यी शब्दहरूले दैनिक गिज्याउँदैछ

उसैको मालिकलाई

जसले मिल्कायो प..र

दोबाटोमा ।

यस्तै संझदै ..

म कोठा फर्कन्छु त्यस साँझ

अँधेरीले झन् सताउँछ र

आँखा मिच्तै अर्को बिहानी

फेरि त्यहाँ पुगेर हेर्छु

रुमाल अझै झुण्डिरहेको छ

एक्लोपनको महसुस गर्दै

म सोच्छु, दैनिक रुन्चे अनुहार पारेर

अझै अरू कत्ति दिन झुण्डिनु पर्ने छ त्यसले !

पेन्सिलभेनिया, अमेरीका

प्रकाशित मिति : प्रकाशन मिति : सोमबार, 19 कार्तिक, 2075

लेखकका अन्य रचनाहरु