साक्षी

- नारायण श्रेष्ठ

म एउटा  

प्रत्येक विहान उदाउदै साझ ओईलिएर झर्ने घामको प्रतिक भएको छु  

सडकमा पोखिने धुवाँका अराजक पाईला टेकेर

गुमनाम वितेका दिनहरुको पदचाप केलाउने

समयको जवरजस्त साक्षी भएको छु ।

 

 

नाघ्नु पर्ने पर्खाल र जित्नुपर्ने दूरीहरु छन

कालो पहेंलो र गहुगोरो छालाको  रंगमा टासिएका परिचयपत्रहरु छन

'अप्रिल आन्दोलन' को चर्को आवाज र प्रतिगमनको डरलाग्दो भेल

चैतको हुरीमा झरेको सालको पात

सालाखाल एउटा नेपाली दैनिकी  

जो कुपोषणको महासमर पार गरेपछि फेरि ग्याष्ट्रिकको भोकमरीमा परेको छ  

 

 

भीरै भीरको वाटो हिड्नु जस्तो छ  

लौरो समातेर समयकोँखवर्दारी गर्नुपर्ने गौंडाहरुमा  

हातेमालो गर्दैछनँविजातीय नस्लहरु  

"एकाकार" कठीन छ यो धमिलो अंध्यारोमा  

 

हामी िहंडेको यो गोरेटो

आदिकालको (प्लेटोनिक अंधकार हुंदै) भुमण्डलीकरणको 'उत्तरआधुनिक' जालोसम्म फैलिएको छ  

यही वाटो िहंडेका हुन साढे दुई शताव्दी शासन गर्ने वंशजको खुकुरी

यही वाटो िहंडेको हो जंगबहादुरको यूरोप यात्रा गर्ने घोडा, गाई, वाच्छी र पीपल वोट

र समुल नष्ट गरिएको अन्तिम राजाको अस्थि वोकेर हौदा कसेको हात्ति

यही वाटो हिडेका हुन

नामूद गुण्डागर्दीको नाईके डन

पुलिसको साईरन

शरदको वुकी फूल र पवित्र गंगाजल  

प्रत्येक पदचिन्हका साक्षीहरु छन  

 

 

समयका यी  टुंगोहरु

नमेटिने रगतको रंगले अव लेखिने छ 

चर्को घाम र प्रचण्ड गर्मीमा पनि  

सडकमा बलेको  टायर र धुवाको वादलले नछोपिने गिर

'सेरेमोनियल' गन्ध पखालिन झरि पर्छ - सायद

अव मलाई नया नेपालको साक्षी हुने रहर छ ।

प्रकाशित मिति : प्रकाशन मिति : शुक्रबार, 3 जेठ, 2065

लेखकका अन्य रचनाहरु