कामना

- डा. रवीन्द्र समीर

म हिँडदै थिएँ, बजारको पेटीबाट ।

रक्सी पसलेले मतिर हेर्‍यो र मनमनै कामना गर्‍यो यसले पुरा बोतल रक्सी किने हुन्थ्यो नि !

अलिपर पगेपछि मासु पसलेले मतर्फ हेर्‍यो र आशा गर्‍यो दुईचार किलो मासु किनेर बहुनी गरेपनि हुन्थ्यो नि !

मैले बाटो काटेँ ।

औषधि पसलेले मलाई हेर्‍यो र मनमनै इच्छा प्रकट गर्‍यो - यो बिरामी भएर महङ्गो परीक्षण र उपचार गरे हुन्थ्यो नि !

अलिपर पुगेँ । कानुनी केन्द्रमा बसेको मान्छेले मतिर हेरेर आशा गर्‍यो यसलाई ठ्लो मुद्दा लागेर म कहाँ आए पनि हुन्थ्यो नि !

म बाँयातर्फ लागें ।

ओठबाट करिब कानसम्म लिपिस्टिक लगाएकी उले मलाई हेरेर कल्पना गरी यसलाई मुर्गा बनाउन पाए पनि हुन्थ्यो नि !

म दाँयातर्फ मोडिएँ ।

होटेलवाला साहुले मलाई हेरेर इच्छाप्रकट गर्‍यो - यसले मेरो होटेलमा टन्न मासु र भात खाएपनि हुन्थ्यो नि !

उसको कामनाले दुई दिनदेखि भोको मेरो शरीर रोमाञ्चकारी भयो, पुलकित भयो अनि तत्काली दुर्घटनाग्रस्त भयो किनकि मसँग एक रुपियाँ पनि थिएन ।

प्रकाशित मिति : प्रकाशन मिति : आईतबार, 27 भाद्र, 2067

लेखकका अन्य रचनाहरु