कालो (व्यङ्ग्य कविता)

- पिँडालु पण्डित

कालो चस्मा चट्ट मिलेको खोजी खोजी लाउँछौ
कालै बोको झट्ट जुटाई देवी द्यौता धाउँछौ ।।
कालै जुँगा कालै केश कृत्रिमता तिमी खोज्छौ
कालै पाइन्ट कोट मिलाई कालै जुत्ता रोज्छौ ।।१।।

भात खाँदामा कालो मास घिउ हालेको दाल
कालो मोटर चट्ट चढेर बुन्छौ पासो जाल ।।
टोपी कालो चप्पल कालो मनमा पाल्छौ कालो
कालै चिया थरीथरीका पेट छ तिम्रो कालो ।।२।।

कालो नोट भोट किनेर चुनाव पार्छौ कालो
बजार पस्छौ चन्दा भन्छौ बजार पार्छौ कालो ।।
पानी थुन्छौ धारा छोड्छौ सबतिर पानी कालो
थाहै नपाई विजुली खायौ चोटा कोठा कालो ।।३।।

विचार लाद्छौ मात्रै पर्ने स्वतन्त्रता भो कालो
राजनीति झन् आफ्नै निम्ति बेनाता सब कालो ।।
कैले खुल्ला कैले बन्द व्यवहार तिम्रो कालो
कुरा फेर्छौ छिनछिनमा सत्य भो अब कालो ।।४।।

संस्कृतिमाथि धावा बोल्छौ आफ्नोपन भो कालो
राष्ट्रियता ख्वै ! केमा अड्क्यो गिद्धदृष्टि भो कालो ।।
सबतिर पैmल्यो कालैकालो बाँकी छ अब के कालो
यस्ता कालोपे्रमी तिमीमा अब यो झन्डा कालो ।।५।।

प्रकाशित मिति : प्रकाशन मिति : शुक्रबार, 21 फागुन, 2066

लेखकका अन्य रचनाहरु