19 वर्षदेखि निरन्तर
समकालीन साहित्य
समकालीन साहित्य
पहिलो कुरो सुरु मै भनौँ, म आफूलाई कुनै सिद्धहस्त साहित्यकार ठान्दिनँ। दोस्रो, लेखन मेरो पेशा होइन, न त मैले यसलाई कुनै औपचारिक अनुशासनमा बाँधेर सिकेको छु। म त केवल एउटा साधारण मान्छे हुँ, जसले कहिलेकाहीँ आफ्नै मनसँग जुध्दै गर्दा शब्दहरूको सहारा लिन्छ। त्यसैले “लेखन: पीडाबाट जन्मिने सौन्दर्य” भन्ने शीर्षकमा म जे भन्न खोज्दैछु, त्यो कुनै दार्शनिक निष्कर्ष होइन, बरु अनुभव र आत्मअनुभूतिको आधारमा गरिएको एउटा सरल प्रयास मात्र हो
(१) बिषय प्रवेश
‘सीमा’ नाटक समकालीन नेपाली नाटककार अर्जुन नेपालको सशक्त कृति हो। खोटाङको हाँचुरमा जन्मिएका र मोरङको बुढीगङ्गा–१ स्थायी ठेगाना भएका लेखक नाटक विधाका सशक्त सर्जक हुन्।यो कृति पुर्वाञ्चल साहित्य प्रतिष्ठान, विराटनगरबाट २०८२ साल चैत्र २१ मा प्रकाशित भएको हो। नाटकमा प्रेम, मानवता र सामाजिक असमानताको विषयलाई मार्मिक ढंगले प्रस्तुत गरिएको छ
कास्की जिल्ला साविक धिताल गा.वि.स. हाल माछापुच्छ्रे गाँउपालिका वडा नं. ६ मा जन्मिएर पोखरा महानगर पालिका वडा नं.– ९ लाई कर्मथलो बनाएका डिल्लीप्रसाद ढुङ्गाना अवकाश प्राप्त राष्ट्रसेवक कर्मचारी हुन् । ३८ वर्षे सेवाबाट अवकाश भएपछि साहित्य लेखन तथा समाजसेवामा लागेका छन् । उनी विभिन्न सामाजिक, पेशागत तथा राजनैतिक संगठनमा समेत आवद्ध छन
लेखक कृष्ण बजगाईंको ’भताभुङ्गे दरबारको गाडधन’ (२०८२) नेपाली बाल उपन्यासको एउटा महत्त्वपूर्ण र उल्लेखनीय कृति हो । यस उपन्यासमा ऐतिहासिक सन्दर्भ, रहस्य र साहसिक यात्रालाई बाल मैत्री शैलीमा प्रस्तुत गरिएको छ । डायस्पोरिक साहित्यकार बजगाईं लामो समयदेखि विदेशमा बसेर पनि नेपाली भाषा र साहित्यको सेवामा निरन्तरता दिएका छन्
नेपाली साहित्यमा मनप्रसाद सुब्बा एक गहिरो दार्शनिक चेतनाका कवि हुन्। उनका काव्यकृतिहरूमा प्रकृति, अस्तित्व र मानवीय संवेदनाको सूक्ष्म विश्लेषण पाइन्छ। ‘पञ्चतत्वको पालाम’ यसै परम्परामा उभिएको एक महत्वपूर्ण काव्य–रचना हो, जसले मान्छेको अस्तित्वलाई पञ्चतत्व (पृथ्वी, जल, अग्नि, वायु र आकाश) सँग गाँसेर हेर्ने प्रयास गर्छ
चरम दुःखबाट सुख
एक यहुदी रबाईसित एकजना गरीब मानिस आएर भन्यो कि मैले धेरै दुःख पाइसकेँ अब मलाई मृत्युको आशिरवाद दिनुहोस् । अब मलाई सम्झाउने काम नगर्नुस् । म धेरैचोटि पहिले पनि आँए, तपाईले पटक–पटक सम्झाइ–बुझाइ गरेर फिर्ता पठाउनु भयो । अब त्यसरी हुँदैन । अब मलाई बाँच्न मन छैन । यसरी जिउनु नरकतुल्य छ
