19 वर्षदेखि निरन्तर
समकालीन साहित्य
समकालीन साहित्य
राराको डिलमा (२०८०) प्रा.डा. कपिल लामिछानेद्धाारा लिखित फुटकर नियात्राहरू समाहृत सङ्कलन हो । यो कृति भुँडीपुराणले प्रकाशनले प्रकाशित गरी पाठकीय बजारमा पु¥याएको हो । कपिल लामिछाने मूलतः कथा/लघुकथा समेत, बालसाहित्य, लोकसाहित्य, समालोचना र अनुसन्धानमूलक लेख–रचनाका माध्यमबाट प्रख्याति आर्जन गरेका स्रष्टा एवम् अधिस्रष्टा हुन्
१. परिचयः
स्याङ्जा जिल्लाको आँधीखोला वालिङ्को सेरोफेरोमा रहेका विभिन्न साहित्यक र शैक्षिक संघसंस्थामा आबद्ध कवि भेषजराज शर्मा (१९८९–२०५९) विभिन्न साहित्यक पत्रिकाका तत्कालिन सम्पादक एवं विभिन्न संघसस्थाबाट सम्मानीत र पुरस्कृत व्यक्तित्व हुन् । उनीद्वारा लिखित ‘आँधीखोलाको बगर’ खण्डकाव्य (फुटकर कविता सहित) २०६२ सालमा प्रकाशन भएको कृति हो
१. विषयप्रवेश एवम् सैद्धान्तिक पृष्ठभूमि
प्रगतिशील–प्रगतिवादी साहित्यिक फाँटमा क्रियाशील डा. कृष्णराज अधिकारी (वि.सं. २०२०) बहुआयामिक स्रष्टा एवम् द्रष्टा व्यक्तित्वका रुपमा परिचित छन् । यिनका हालसम्म ‘स्मृतिका बिम्बहरु’ (नियात्रा, २०६३), ‘महाकाव्य सिद्धान्त र देवकोटाका महाकाव्यहरु’ (समालोचना, २०६६), ‘सुरूङ खन्दै छन् मुसाहरु’ (कवितासङ्ग्रह, २०६८), ‘साहित्यिक अवलोकन’ (समालोचना, २०७१), ‘केही सृजनाः पृथक विवेचना’ (समीक्षासङ्ग्रह, २०७८), ‘अँध्यारो यात्रा’ (कथासङ्ग्रह, २०७८) लगायतका कृतिहरु प्रकाशित छन्
आखिर जिन्दगी न हो, यस जिन्दगीमा साथी चाँहिन्छ, मित्र चाँहिन्छ, हितैषी चाँहिन्छ, । चाहेर वा नचारेह पनि साथी ता मनग्गे हँुदा रहेछन् र हुन्छन् पनि । मलाई मित्ररहित जिन्दगी बढो विरसिलो र कष्टकर हुन्छ भन्ने लाग्छ । अप्ठेरो पर्दा सघाउने मित्र ता मेरो विचारमा देवतुल्य नै हो । मित्रताको नाममा कतिले स्वार्थसिद्ध गर्ने चलन पनि नबोक्ने होइनन्, यस्तै स्वभाव हुने साथीहरूको मलाई लाग्छ यस दुनियाँमा अधिक संख्या हुन्छ
व्यथा एक्कासी बल्झियो।
वृद्धावस्थामा पुग्नु भएको बा केही दिनदेखि कमजोरी महसुस गर्नुभएको थियो।
तुरुन्तै एम्बुलेन्स खोजेर काठमाण्डौँ लगियो।
भाइ काठमाण्डौँमै भएकोले अस्पताल भर्नामा सहजता भयो।बालाई आइसियुमा भर्ना गरियो।
विदेशमा भएका दाजुलाई खबर गरिसकिएको थियो
मैले थाहा पाएँदेखि हाम्रो घरको मास्तिर खहरे खोला थियो । त्यसको डिलमा एउटा बेलको वृक्ष कैयौँ वर्षदेखि उभिएको थियो । त्यो बेल वृक्षको फेदमा एउटा निख्खर कालो रङको ढुङ्गा त्यस वृक्षको जरासँगै जेलिएर वर्षौँदेखि थियो त्यहाँ । त्यो ढुङ्गालाई शिवलिङ्ग मानेर गाउँकी छिमेकी बज्यै नित्य पुज्ने गर्दथिन्
