19 वर्षदेखि निरन्तर
समकालीन साहित्य
समकालीन साहित्य
'कोठा खाली छ’ भनेर घरको छातीमा साइनबोर्ड टाँस्न मिल्छ; 'कर्मचारीको पद खाली छ’ भनेर कार्यालयको जाँघनेर सूचना टाँस्न मिल्छ भने अविवाहित युवा–युवतीले 'दिल खाली छ’ भनेर निधारमा लेखेर हिँड्न किन नमिल्ने!
दिलको सम्बन्धमा सबैलाई थाहा छ : यो मायालुको घरघडेरी हो। हाम्रा पुरेतबालाई साक्षीकिनारामा राखेर भन्न सकिन्छ : अविवाहित हुनु भनेको चाहिँ यो घरघडेरीलाई आवाद गर्ने मानिसको चाँजोपाँजो नमिलेको अवस्था हो
डा.श्यामप्रसाद न्यौपाने नेपाली साहित्यमा सुपरिचित र सुविख्यात हस्ताक्षर हुनुहुन्छ । स्याङ्जा जिल्लाको गल्याङ नगरपालिका, वडा नं.४, कुरुङ्चेमा जन्मी हाल नवलपरासी जिल्लाको सुनवल नगरपालिका, वडा नं.१२, भुमहीका स्थायी बासिन्दा डा.न्यौपानेका कविता, खण्डकाव्य, गीत, गजल, मुक्तक, समालोचना, लघुकथा, ताङ्का आदि विभिन्न साहित्यिक विधाका सत्रवटा कृति प्रकाशित छन्
हरपल प्रेमोत्सवमय हुनु प्रेमनगरको विशेषता थियो । प्रेमनगरमा प्रेम गर्नेहरूको भीड थियो । संसारमा प्रेमको खँडेरी पर्दै गएकाले प्रेमको प्रवद्र्धन गर्न प्रेमनगरको स्थापना गरिएको थियो ।
प्रेमनगरमा विभिन्न प्रकारका प्रेमीप्रेमिका हुन्थे– टिनएजरदेखि वृद्धसम्म । प्रेमनगरमा महिला हुन्थे, पुरुष हुन्थे र हुन्थे तेस्रो लिङ्गीहरू
एउटै कृतिलाई फरकफरक उमेर समुहका पाठकहरूले फरकफरक तारतम्यले पढ्न सक्छन् भन्ने गहिरो साहित्यिक चेतका धनी, डा. नवराज लम्सालको `डाँफेको रङ´ पनि उनको उक्त धनकै अर्को स्वरूपमा आएको अर्को `अग्नि´ हो । झट्ट सुन्दा कहाँको महाकाब्य , कहाँको किशोर उपन्यास , भन्ने लागेता पनि जसले अग्निलाई जुन दृष्टिकोणबाट पढेको छ, उसले डाँफेको रङलाई सोही दृष्टिकोणबाट अवश्य पढ्नेछ , अनि भेट्नेछ सप्तरङ्गी डाँफेको आत्मावृतान्त भित्र आफ्नै जीवनको सप्तरङ्गी इन्द्रेणी
मन्दिरको आँगनमा डुब्दै गरेको सूर्यको सुनौलो प्रकाश छरिएको थियो। घामको किरण पीपलका पातहरूबीचबाट छिर्दै भुइँमा छरिएको थियो। मन्दिरको घण्टी केहीबेरअघि मात्र बजेको थियो,त्यसको धुन अझै हावामा अल्झिएजस्तो लाग्थ्यो।
श्रेयाले पूजा सकेर सिँढीतिर पाइला बढाएकी थिइन्। नौ वर्षले धेरै कुरा फेरिसकेको थियो
१: सहरको सपना
कैलालीको घोडाघोडी नगरपालिका–४ को एउटा सानो बस्ती । वर्षायाममा हिलोले बाटो निल्थ्यो, गर्मीमा धुलोले आकाश छोप्थ्यो । गाउँको किनारमा रहेका केही टिनका छाना र माटाका घरमध्ये एउटा घर थियो—दीपा नेपालीको ।
बिहान सबेरै आमाको आवाजले उसको निद्रा खुल्थ्यो ।
"दीपा, उठ नानी । स्कुल जान ढिला हुन्छ
