19 वर्षदेखि निरन्तर
समकालीन साहित्य
समकालीन साहित्य
गाउँको बगरमा माटोले खुट्टा चिल्लो पार्दै हुर्केको एउटा किशोर आफ्नो संसारलाई पछाडि छोडेर सहरतिर चिप्लिँदै थियो। काँधमा किताबको झोला थियो, मुटुभित्र भविष्यको नक्सा र आँखाभरि आमाबुबाले रोपिदिएको अटुट विश्वास। उसका पैतालाले ती बगरमा बाल्यकालका अनगिन्ती अक्षरहरू लेखेका थिए । जहाँ खोल्साका पानीले औँलामा खेल्दै बोल्न सिकाएको थियो
बेरामी छोरालाई सिभिल हस्पिटलमा जँचाएर सवारी साधन खोज्दै हिँडेका हिक्मतप्रसादले वानेश्वर चोकमा ठूलै भीड देखे । छोराले भन्यो, ‘जाऊँ न हेर्न बुबा त्यहाँ के रहेछ ?’
‘हुँदैन बाबु । यो शहरमा जिउ जोगाउनु पर्छ, चुटाइ खाइन्छ ।’
छोरो डोर्याउँदै उनी टेम्पो खोज्न थाले । पुलिसले लाठी बर्सायो
छवि वैरागी घिमिरे नेपाली साहित्यमा दार्शनिक, व्यङ्ग्यात्मक र शास्त्रीय काव्य–परम्परालाई आधुनिक चेतनासँग जोड्ने विशिष्ट कवि हुन्। भोजपुरमा जन्मिएका उनी पूर्वीय दर्शन, संस्कृत छन्द र समकालीन सामाजिक यथार्थलाई एउटै काव्यिक धारमा समेट्ने दुर्लभ प्रतिभा मानिन्छन्। हाल मोरङको सुन्दरहरैंचा बिराटचोकमा बसोबास गर्दै उनले साहित्यिक साधनालाई निरन्तरता दिइरहेका छन्
यत्र तत्र भित्तामा “तपाई सिसिटिभीको निगरानीमा हुनुहुन्छ,” “घुस खाने र दिने दुवै भष्टचारी हुन” भन्ने लेखिएका साना साना बोर्णहरु टाँसिएका थिए । हिकिमको तोक लगाएको फाएल बोकेर शाखा खोज्दै सम्वन्धित शाखामा पुगें । सम्वन्धित शाखामा पुग्न नपाउदै बस्नकोलागि अगाडीको खालिकुर्ची देखाइयो । पानी पिउनुहोस् भनेर मिनरल वाटरको बोतल मेरो अगाडी राखीयो
दार्जिलिङ मङपू निवासी वरेण्य स्रष्टा उदय थुलुङ भारतीय नेपाली साहित्यका एकजना प्रतिष्ठित लेखक हुन्। उनि साधारण विषयहरूलाई लिएर असाधारण कथा लेख्न सक्छन्। आफ्नै वरिपरि, गाउँघरमा दैनन्दिन घटिरहने घटनाहरूमाथि आफ्नो लेखकीय विचक्षण दृष्टि राख्दछन् कथाकार उदय थुलुङ। साहित्य उनको साधना हो
चराचुरुङ्गीको चिरविर चिरविर आवाजले शान्त वातावरणलाई बिथोलिरहेको थियो । मेरो आँखामा उसको मुहार नाचिरहेकाले बाहिरी वातावरणको मनमोहक दृश्यले मलाई आकर्षित गर्न सकिरहेको थिएन । प्रिय वस्तु टाढा भएपछि मानिसको मनलाई बिथोल्न काफी हुँदोरहेछ । साँच्चै मेरो मन पनि उसको पर्खाइमा बेचैन हुँदै थियो
