19 वर्षदेखि निरन्तर
समकालीन साहित्य
समकालीन साहित्य
समकालीन नेपाली साहित्यमा आफ्नो विशिष्ट पहिचान बनाउँदै आएका स्रष्टा हुन् इगम खालिङ। ४ नोभेम्बर १९७९ मा इन्द्रबहादुर खालिङ र देवकुमारी खालिङको सन्तानका रूपमा जन्मिएका खालिङ साहित्य, चिन्तन र शिक्षण क्षेत्रलाई समान रूपले अगाडि बढाइरहेका एक सक्रिय व्यक्तित्व हुन्। दार्जीलिङ जिल्लाको सोनादा अन्तर्गत रङमुक चियाबारी, चन्द्रमान धुरामा जन्मे-हुर्केका उनी आफ्नो मातृभूमिको सांस्कृतिक संवेदना र सामाजिक यथार्थलाई सिर्जनामा अभिव्यक्त गर्ने सर्जकका रूपमा परिचित छन्
बिषय प्रवेश
छुदेन काविमो आधुनिक नेपाली साहित्यका उदियमान प्रतिभाशाली लेखक हुन्। उनले आफ्नो लेखनमा सामाजिक यथार्थ, पहिचानको खोज र अल्पसंख्यक/सीमान्त समुदायको जीवनलाई संवेदनशील रूपमा प्रस्तुत गर्ने क्षमता देखाएका छन्। काविमोका कृतिहरूमा भाषा सरल र मार्मिक छ, जसले पाठकलाई पात्र र घटनासँग गहिरो भावनात्मक रूपले जोड्ने गर्दछ
एक समय थियो भारतको पश्चिम बङ्गालभरि गाउँ घर बजार चारैतिर इन्कलाब जिन्दाबादका नाराहरू गुञ्जिरहन्थे। चारैतिर राता राता रङ्गका झण्डाहरू फरफरिन्थे, बजारका सबै देवालतिर बाममोर्चाहरू चिन्ह मात्र देख्न पाइन्थ्यो। ती राता झण्डाहरू पनि दुइचार अलग किसिमका हुन्थे। गरीबी मुक्ति, श्रमिक मुक्ति, शोषण मुक्ति आदिका नारा र भाषण हुन्थे
अहिले लगभग दिनको पाँच बजेको छ र हामी बाबु र छोरा (म र सार्थक) श्रीलंकाको कोलम्बोस्थित बन्दरनायक कोलम्बो इन्टरनेसनल एयरपोर्टमा आइपुगेका छौँ । आज ४ फागुन २०८१ अर्थात् १६ फेब्रुअरी २०२५ हो । यहाँको मौसमका बारेमा म पनि सामान्य जानकार छु तर सार्थकसँग सटिक जानकारी छ । हामी हिँड्ने तरखर गर्दा काठमाडौंमा जाडोजाडै थियो
पुनः बस खचक्क रोकियो । सबै यात्रुहरूको आँखा एकैचोटि अगाडितर्फ तानिए । अगाडि गाडीहरूको लामै लाम देखिन्थ्यो। केही क्षण गाडीहरू सलल बग्थे, फेरि रोकिन्थे । यही क्रम दोहोरिरहन्थ्यो । चालक र परिचालकको अनुमति पाएपछि केही यात्रुहरू तल झरे । जेठको घाम टाउकोमाथि आगोझैँ दन्किरहेको थियो, गर्मी क्रमशः बढ्दै थियो
१ः मतदाता शिक्षाको महत्त्व
फागुन २१ नजिकिँदै थियो । नगरको मुख्य सडकमा पोस्टर टाँसिएका थिए । झण्डाहरू बिजुलीको तारजस्तै जालो बुनिरहेका थिए । माइक्रोफोनबाट घोषणाहरू गुञ्जिरहेका थिए—“परिवर्तनको समय आयो”, “स्थायित्वका लागि मतदान गरौँ”, “युवाको भविष्य बचाऔँ ।”
तर भीडभाडको त्यो आवाजबीच २२ वर्षे अर्जुन चुपचाप थियो
