यसरी म बुढी भएँ

- श्रवणकुमार ढुंगाना

जब म सुन्दर थिएँ
ईश्वरले मेरालागि
१०,००० दैत्य पठायो,
(ती फूलका भवंरा थिएनन्
र म फूल पनि थिइन)
अनि यसरी म
उमेर छंदै बुढी भएँ ।

कोही मैले प्रीयतम खोज्दै हिड्दा भेटिए
कोही प्रियतमा खोज्नेले मलाई भेट्टाए
मलाई फूलको भ्रम दिए
मलाई जुनको भ्रम दिए
( म भ्रमित भएँ ) ।

म कुनै जुलुसको मसाल
म कुनै जिन्दावाद/मुर्दावादको नारा
म कुनै सम्बन्धको उत्तेजना
बालियो, निभाइयो
उफारियो, पछारियो
तताइयो, पगालियो

म फगत एक प्रयोग भइसकेको
कन्डम !

ती फूलका भवंरा थिएनन्
र म फूल पनि थिइन
तर, आउँदा ऊनिहरु
फूलमा भवँरा जस्तै आए
र जांदा, बेश्याको कोठीबाट
ग्राहक जस्तै गए !

लाठे प्रहरीको एक झुन्डले फाँडेको जुलुस जस्तै
हिंस्रक बाघ्ले चिथरेको सिकार जस्तै
बलात्‍कृत महिलाको च्यातिएको आभुषण जस्तै
म फूल्नु र ओइलाएर झर्नुको नियति भन्दा टाढा
म रगताम्य पछारियें, लतारियें र फ्याकिएँ !

ऊत्तेजना चरम सुख अगावै स्खलित भयो
सपना जाग्रिती अगावै भंग भयो
अनि म बुढी भएँ ।

कि त प्रेमपत्र लेख्न सिकियो
कि त भाषण लेख्न सिकियो
कि भिंडमा कतै ऊभिएर ताली बजाउन सिकियो
कि त कतै ओझेल परेर आनन्दको खोजीमा हराइयो

बहसका ठुला ठुला अभ्यासहरु पनि
'स्कर्ट' का लम्बाइ भन्दा धेरै टाढा गएनन्
(म अपवादहरुको कुरा गरिरहेको छैन )
धुमधाम प्रगतिका ऊचाइहरू पनि
भवनका अग्लाई भन्दा धेरै माथि गएनन्

कहिले धोबी घाटमा लुगाको रामधुलाई जस्तो
कहिले जलेर सकिएको चुरोटको ठुटो जस्तो
जिन्दगी !

अन्तत: दुई गास अन्न, दुई घुड्की पानी
र केही क्षणको न्यानो नै जिन्दगीको सर्बस्व भयो!
अनि म बुढी भएँ !

दैत्यहरू-
जस्को उद्धेस्य प्रेम थिएन
भोग थियो
दैत्यहरू-
जस्को उद्धेस्य रक्षा थिएन
रजाइँ थियो
दैत्यहरू-
जस्को स्वभाव नै
श्रीजना थिएन विनास थियो
उनिहरूको मुख मा अमृत थियो
( र भोजन मा बिष थियो )
उनिहरूको शैलीमा कला थियो
( र कर्ममा काँडा थियो )

जब म बुढी भएँ
अन्तत: हामी बिच कुनै सम्बन्ध रहेन
कुनै आकर्षण रहेन
( जसले उनिहरुलाई पठायो
बरु उसैको गण विरुद्ध उसैलाई गुहारिरहें )

र श्रवण, तिमीले ढिलो गरी आएर सोधेको
प्रश्नको जवाफ यत्ती हो ।

प्रकाशित मिति : प्रकाशन मिति : बिहीबार, 29 फागुन, 2070

लेखकका अन्य रचनाहरु