गीत

- बिनोद खड्का

तिमी हाँस्ने गाउँवस्तीमा मैले रुनु हुन्न
लर्खराउदै टेकेको छु प्रीय मैले लड्नु हुन्न ।

मौलाइरहुन खुसीहरु बाधा पार गरुन
दु:ख र पीडाहरु परै ओझेल परुन ।

हाम्ले भेट्ने चौतारीमा तिमी आउँदै गर्नु
वर पीपललाई साक्षी राखी आँशु पुछी जानु ।

मनभरीका बहहरु मनमै सुकाई दिउँला
गाँउबेसीका कसमहरु सम्झी बाँची रहुँला ।

खुसीहरुले साथ दिए भने गाँउतिरै आउँला
परदेशका दूख पीडाहरु सबै बिर्सी दिउँला ।

तिमी हाँस्ने गाँउवस्तीमा मैले रुनु हुन्न
लर्खराउदै टेकेको छु प्रीय मैले लड्नु हुन्न ।

दोहा, कतार

प्रकाशित मिति : प्रकाशन मिति : शनिवार, 13 मङ्गसीर, 2066

लेखकका अन्य रचनाहरु