नवराजलाई बीच बाटोमा ब्यूँझेर हेर्दा (कृती / समिक्षा)

'जीवन मेरो शव्दकोशमा' कवितासङ्ग्रह वि.स.२०६३ सालमा प्रकाशित गरेर आफूलाई र्सार्वजनिक गरेका कवि नवराज सुब्बाको अर्को कवितासङ्ग्रह 'बीच बाटोमा ब्यूँझेर' २०६५ सालमा राजधानीको मुटुमा अझ व्यापक र फराकिलो परिवेशमा शंखनाद गर्दै अनावरण भएको छ । यस कवितासङ्ग्रहका एक-एक कविताले २०६५ सालमा सिर्जेका सबै कवितालार्एइ उछिनेका छन्- दबाइएका, हेपिएका, छोपिएका, थुनिएका र थिचिएका शोषित, पीडित सीमान्तकृतहरूका आवाज गाग्रीबाट पानी घोप्टाए जस्तै छताछुल्ल भएर पोखिएका छन्, एकएक छिटाले पाठकको मन पखालेका छन्, मिश्रणवादका सुगन्धित सामग्रीले चट्नी जस्तै रसिला र स्वादिला पारेका छन् यथार्थको शव्दचित्रमा । यथार्थवादी फाँटमा कलम चलाउँने भूपि शेरचन, हरिभक्त कटुवाल, गोकुल जोशी, मोदनाथ पश्रति र अगमसिंह गिरीको सम्झना दिलाउँछन् नवराज सुब्बाका कविताले । यस सङ्ग्रहमा नेपाली समाज र मानसिकता, कुण्ठित र वितृष्णाग्रस्त जीवन तथा युद्ध र आतङ्कले निम्त्याएका विभिषिकाहरू उद्घाटित् भएका छन् ।

निमित्त (कथा)

अँध्यारो सडकमा एउटा मानिस हिँडिरहेको थियो । एउटी किशोरीलाई कारले ठक्कर दियो । किशोरी जुरुक्क उठी र सहयोगका लागि रुँदै ऊतिर गई । कारले किशोरीलाई फेरि जोडले ठक्कर दियो र टाप कस्यो । अगाडि हिँडिरहेको मानिस पूरै दृश्यको साक्षी थियो । उसले झोलाबाट क्यामेरा झिक्यो र सटासट १०/१२ सट फोटो खिच्यो, कागजमा केही टिप्यो र हिँड्यो ।

नरनाथ लुइँटेलको तुवाँलो फटाउने नाटक (कृती / समिक्षा)

पृष्ठभूमि
२०१७ सालपछि लमो अवधिसम्म स्रष्टालाई कलम चलाउन हम्मेहम्मे प¥यो । औसत धारणा राखेर लेख्नुको माने थिएन । विशिष्ट विचारसहित लेख्नु भनेको कलाको प्रज्ञापत्र लिएर यमराजको प्रयोगशालामा छिनर््ुझैँ कठिन थियो । यस्तो बेलामा पनि प्रगतिवादी विचार राखेर कलम चलाउन हिक्मत गर्न केही स्रष्टाहरू अगाडि सरे । तिनै हिक्मतिला स्रष्टा प्रतिभाको पङ्क्तिमा नाटककार नरनाथ लुइँटेलको नाम आउँछ । अहिले यिनैद्वारा संरचित पूर्णाङ्की नाटक ‘तुवाँलो फाट्दै छ’ लाई अवलोकन गर्न प्रयास गरिएको छ ।