कवितासङ्ग्रह
"प्रथम पुरुष"
कवि: कृष्ण उपाध्याय
प्रकाशक: समकालीन साहित्य प्रतिष्ठान, बेलायत
डायास्पोरिक कथा संग्रह "समुद्र र सपना"
कथाकार: सञ्जु बजगाईं
प्रकाशक: रत्न पुस्तक भण्डार, काठमाण्डौं

समकालीन साहित्यिक रचना

पूर्वखोला यात्रामा चौबिस फन्का (नियात्रा)

मानिसका प्रत्येक पाइलाहरू हरेक दिन जीवनका नयाँ पाइला हुन्छन् । सबै पाइला यात्रा बन्दैनन्, यात्रा बनेका सबै पाइलाले पनि सधै नयाँपन दिन सक्दैनन् । कुनै पाइलाले अविस्मरणीय छाप छोड्छन् भने कुनैले स्मृतिमा रहदैनन् । भूगोल, जनजीवनलाई आफ्नै आँखाले हेर्ने र अनुभूतिजन्य कुरालाई सिर्जनामा उतार्न लगाउने हेतुले तरङ्गको साहित्य शिविर सञ्चालन हुने गरेको छ ।

कमरेडको स्वाद प्रकटीकरण (हास्यव्यङ्ग्य)

स्वाद भनेको मूलतः जिब्रोले थाहा पाउने कुरा हो । जिब्रो धेरै वर्षसम्म एकदमै लाटो भएको रहेछ । लाटो जिब्रोले कुनै कुराको पनि स्वाद थाहा पाउ“दैन । स्वाद नै थाहा नपाई खाइहाल्ने कुरा पनि त भएन नि † पिरो, अमिलो, गुलियो, तीतो, टर्रो कस्तो स्वाद छ भन्ने थाहा पाउन जिब्रोमा पु¥याउनै पर्छ । जिब्रोमा पुगेपछि कुन परिकार कति मीठो हुन्छ, कुन परिकारकोे स्वाद के कस्तो रहेछ स्वतः प्रकट हुन्छ । यताका छ–आठ वर्षमा कमरेडको जिब्रोले आफ्नो लाटोपनबाट मुक्ति पाएको छ । हिजोको त्यही लाटो जिब्रो अब स्वादे जिब्रोमा परिवर्तन भएको छ । अब त नाकले सु“घ्न समेत नपाई जिब्रो रसाउन थालिहाल्छ । केही समय यता कमरेडको जिब्रो र जिब्रोको स्वादप्रेमका बारेमा धेरै चर्चा–परिचर्चा भइरहेका छन् । कोही भन्छन्– “कमरेडको जिब्रो एकदम लाटै छ, स्वादको बारेमा कुनै जानकारी नै छैन ।” कोही भन्छन्– “यो सब झुठ हो, कमरेडको जिब्रो बित्पात बाठो भइसकेको छ, जे भेटे पनि लपालप चाट्छ । हरेक वस्तुको स्वादका बारेमा पोख्त र पारङ्गत भएको छ ।” सा“च्चो कुरो के हो ? भ्रम हो कि वास्तविकता ? यो कुरो पत्ता लगाइछाड्ने जङ्ग चल्यो एउटा जुम्से पत्रकारलाई । कमरेडको विवादास्पद बन्दै गएको जिब्रोबारे, जिब्रोको स्वादानुभूतिबारे स्वयम् कमरेडस“गै किन कुराकानी नगरू“ ? कमरेडको जिब्रो मुखभित्र कसरी चल्मलाउ“छ, थुकको आहालमा के कसरी डुबेको छ, झुटमुट बोल्नुपर्दा कसरी लर्बराउ“छ र आत्मप्रशंसामा कसरी सल्बलाउ“छ, राम्रोस“ग जा“च–परख नै किन नगरू“ ? यस्तैयस्तै मनसाय र आशय बोकेर जुम्से पत्रकारले एक बिहान कमरेडको जिब्रोस“ग साक्षात्कार ग¥यो ।

कवि मणी बाङ्देलको "मेरो भागमा परेको प्रीत" सर्सर्ती हेर्दा (कृति/समीक्षा)

भनिन्छ हिजआजका समसामयिक कविताहरू प्राय: धेरैजसो पट्यारलाग्दा ,असान्दर्भिक ,सतही ज्ञान भएका र आडम्बरपूर्ण खालका मात्र हुन्छन्। धेरै कम उत्कृष्ट र सर्वकालिक कविताहरू पाउँछौँ हामी हिजआज। कुनै वेला उत्कृष्ट कहलिएका कविताहरूमा पनि केही पाउँदैनौ हामी --न मौलिकता पाईन्छ त्यहाँ न कुनै गहन अन्तर्वस्तु । तर कुनै वेला साधारणभन्दा साधारण मानिएका कविताहरूमा पनि नजाँनिदोरुपमा गहनतम अन्तर्वस्तु र मौलिकताहरू छिपेका पाउछौँ हामी ।

नियात्रा

सोइनमले जुराएको यात्रा
(बिकु लामा)
पूर्वखोला यात्रामा चौबिस फन्का
(राजेश कुमार अर्याल)
सिण्डिकेटको सास्तिमा मुस्ताङी मुस्कान
(गोपाल झापाली)

कथा

बिबिसि-को कुकुर
(गोबिन्दसिंह रावत, पीएचडी)
निर्गमन
(युवा बराल ‘अनन्त’)
अब भरे उसिनेको आलु खाने छोरी !
(उज्ज्वल जी.सी.)

कृति/समीक्षा

शनैशनै रेगिस्तानहरू माथि कवितामय आलेख
(पेशल आचार्य)
"म र काठमाण्डौ" कथासङ्ग्रहमा एक दृष्टि
(सदानन्द अभागी)
विज्ञान कथासङ्ग्रह "विज्ञानको कैदी"
(रामकुमार पण्डित क्षेत्री)

हास्यव्यङ्ग्य

उस्तै ! उस्तै !
(चूडा मणि रेग्मी)
फुल पार्ने श्रीमति
(विश्व विनोद)
गोमन साँप जस्तै तरकारी र आँप ?
(शिखण्डी)

संस्मरण/स्‍मृति

नेपाली लोकसंस्कृति शिखरपुरुष:धर्मराज थापा
(गोपीकृष्ण ढुंगाना)
मेरो पनि ‘सायाङ्’
(सिरुखर्के जेठा)
कलेजका ती दिनहरू : एक नोस्टाल्जिक फ्लासब्याक
(नवीन पौड्याल)

गीत

गीत
(ऋषि बस्ताकोटी)
गीत
(पेशल आचार्य)
गीत
(राज थापा)